#n 0
#k 1,2,3,4,
#z
#e
1.                  
  O niewysowione   
szczcie zajaniao
 Gdy Sowo wcielone 
Serce Swe nam dao. 
Cud Boskiej mioci,
o duszo ludzka go,
    Ku wiecznej     
 wiatoci dwiki 
 twej pieni wzno. 
#z
#e
2. Mio wiat ten 
    cay w niebo    
zamienia, Gdy w tej
 Hostii maej Serce 
    Boe skrya.    
Cud Boskiej mioci,
o duszo ludzka go,
    Ku wiecznej     
 wiatoci dwiki 
 twej pieni wzno  
#z
#e
3.   Jako hod      
 wdzicznoci serca 
Sercu dajemy, w blu
i radoci zawsze Je 
     kochajmy.      
Cud Boskiej mioci,
o duszo ludzka go,
    Ku wiecznej     
 wiatoci dwiki 
 twej pieni wzno  
#z
#e
4. A nam Serce Boe 
 po cierpieniach w  
 wiecie Szczcia  
 wieczystego w raju 
  wieniec splecie.  
Cud Boskiej mioci,
o duszo ludzka go,
    Ku wiecznej     
 wiatoci dwiki 
 twej pieni wzno  
